احمدآباد مستوفی

تاریخچه یک زمین خاکی در نقطه صفر مرزی

روستای «مغ» در نزدیکی شهرستان سرباز در استان سیستان‌وبلوچستان، نوجوانان و جوانانی دارد که از ۲۰‌سال قبل عاشقانه برای فوتبال بازی‌کردن مشقت‌های زیادی را تجربه‌کردند. سعیدالدین بزرگ‌زاده که باعث و بانی تشکیل تیم پرشین سرباز در این منطقه مرزی است، در تشریح خاطرات خود به «شهروند» می‌گوید: «از ‌سال ۷۳ که من دانش‌آموز سوم ابتدایی بودم، با حضور پنج نفر بازی‌های بومی و محلی را آغاز کردیم، حتی تماشاچی هم داشتیم، اما به تدریج به سمت فوتبال رفتیم. فوتبال وقتی در روستای ما رونق گرفت که مردم از شبکه سه مسابقات فوتبال را تماشا می‌کردند؛ وگرنه قبل از آن کسی آشنایی خاصی با فوتبال نداشت. این تیم بزرگتر و بزرگتر شد تا اینکه حالا هر روز در زمینی که در اختیار داریم، تمرینات‌مان برگزارمی‌شود و آکادمی سعید نزدیک به ۱۵۰ فوتبالیست حرفه‌ای را در خود جای داده است.» جالب است بدانید این تیم با بیش از ۲۰‌سال سابقه از ابتدا تا همین حالا دغدغه یک زمین برای تمرین و مسابقه داشته و دارد. ابتدا زمینی در اختیار تیم سرباز بود که در مسیر رودخانه قرار داشت و بعد از هر بارش باران، اعضای تیم با بیل و کلنگ باید در این منطقه کوهستانی برای برگرداندن زمین به حالت اولیه ساعت‌ها کار می‌کردند. بعد از چند ‌سال سعید بزرگ‌زاده و برادرانش توانستند زمین دیگری را ایجاد کنند که فضای بهتری در اختیارشان قرار داده بود، اما آن زمین را هم بعد از چند‌سال فردی خریداری کرد و سپس مسکونی شد تا دومین زمین از چنگ تیم سرباز بیرون بیاید. بعد از مدتی، خشکسالی در بلوچستان باعث شد اعضای تیم از یک زمین کشاورزی برای محل تمرینات خود استفاده کنند. سومین زمین، آخرین زمین تیم سرباز بود که در سال‌های اخیر با تلاش اعضای تیم و رضایتی که از صاحبان زمین‌های اطراف گرفتند، بزرگ و بزرگ‌تر شد و حالا قابلیت بازی فوتبال به صورت ۹ به ۹ را دارد. این زمین میزبان فوتبالیست‌هایی از حدود ۳۰ روستا در اطراف شهرستان سرباز است.

تیم پرشین سرباز چگونه جهانی شد؟

شاید با وجود تمام دردسرهایی که برای ایجاد یک زمین فوتبال در منطقه مرزی وجود داشت، کمتر کسی از اعضای این تیم تصورمی‌کرد روزی آنها در سطح ایران و حتی جهان نمایندگانی داشته باشند. شناخته‌شدن این تیم و حضور آن در لیگ پرشین خیلی اتفاقی رقم خورد. زمینی که تیم پرشین سرباز در آن تمرین می‌کند، نزدیک به جاده است.‌ سال ۹۴ وقتی در یکی از روزهای تابستان سعید بزرگ‌زاده و شاگردانش درحال تمرین در نخستین ساعات صبح برای فرار از گرمای طاقت‌فرسا بودند، ناگهان متوجه حضور افرادی در کنار جاده شدند که فوتبال بازی‌کردن آنها در ساعت ۶ صبح با شکلی منظم و باانگیزه بالا مجذوب‌شان کرده بود. آن افراد نمایندگانی از جمعیت امام علی بودند که به صورت اتفاقی از آن منطقه عبور می‌کردند. ملاقاتی بین دوطرف شکل گرفت و بعد از معرفی بیشتر تیم سرباز، جمعیت امام علی، بزرگ‌زاده و تیمش را به تورنمنت پنج جانبه‌ای در تهران دعوت کرد. بزرگ‌زاده آن لحظات را برای خودش و اعضای تیم تحقق یک رویا توصیف می‌کند: «باورمان نمی‌شد که می‌خواهیم به تهران برویم و در یک تورنمنت بازی کنیم. برخی از مردم ما را مسخره می‌کردند و می‌گفتند اگر به تهران بروید، شما را برای جنگ به سوریه می‌برند! حتی برخی والدین بازیکنان می‌ترسیدند فرزندان‌شان دزدیده شوند و می‌گفتند آقای مربی آنها را جایی نبر چون کلیه‌هایشان را می‌فروشند! اما ما به آن افراد اعتماد کردیم و وقتی به تهران آمدیم، فهمیدیم همه چیز واقعی و حتی فراتر از تصورمان است.» تیم سرباز از آن زمان وارد لیگ پرشین شد که بیشتر کودکان کار در آن شرکت می‌کنند. نمایش خیره‌کننده تیم سرباز که با نام پرشین سرباز شناخته می‌شود، شگفتی همه را در پی داشت و نمایندگان این تیم هر ‌سال در چند رده سنی در تورنمنت‌های مختلف شرکت می‌کنند، حتی در رده سنی نوجوانان، تیمی به تورنمنتی از اسپانیا اعزام شده که دو نفر از فوتبالیست‌های حاضر در آکادمی سعید در آن حضور دارند. این تیم نه‌تنها از حالت محلی خارج شده، بلکه شهرت ملی و جهانی هم پیدا کرده است.

سیلی که زمین آرزوها را نابود کرد!

جمعیت امام علی (ع) رویاهای تیم پرشین سرباز و نوجوانان منطقه سرباز را به واقعیت تبدیل کرد و آنها هر روز هفته بدون اینکه هزینه‌ای پرداخت کنند، با عشق و علاقه به تمرین در زمین خاکی خود می‌پردازند. این تیم که در محروم‌ترین نقاط با نظم خاصی کار خود را دنبال می‌کند و حتی لباس‌هایی متحدالشکل دارد، اصلی‌ترین مشکلش را نداشتن یک زمین استاندارد می‌داند. حالا تصور کنید همان زمین خاکی که به پایگاهی ورزشی و البته مهربانی در منطقه سرباز تبدیل شده، در سیل اخیر سیستان‌وبلوچستان زیر آب رفته و خسارت زیادی دیده است. با اینکه شدت خسارت سیل در منطقه سرباز به علت کوهستانی‌بودن مثل سایر مناطق نبوده، اما این زمین هم خسارت قابل توجهی دیده است و نیاز به بازسازی دارد. فعلا تمرینات تیم پرشین سرباز تعطیل است تا بلکه با همت اعضای تیم و خاکبرداری از طریق لودر بازهم سطح صافی برای تمرین فوتبال پیدا کند.

استعدادها در انتظار نگاه ویژه

فقط سیل اخیر مشکل تیم پرشین سرباز نیست. جمعیت امام‌علی (ع) برای خرید زمین محل تمرین این تیم وعده‌هایی داده، اما هنوز صاحب زمین برای فروش آن راضی نشده است. سعید بزرگ‌زاده در بخش پایانی صحبت‌های خود به «شهروند» می‌گوید: «سعی‌کردیم صاحب زمین را راضی کنیم. خیلی از بچه‌هایی که با ما تمرین می‌کنند، بچه اعتیاد و طلاق هستند و اگر همین دلخوشی یعنی فوتبال را هم نداشته باشند، معلوم نیست به چه راهی کشیده خواهند شد. این زمین باید خریداری شود و نیاز به بازسازی برای تبدیل‌شدن به یک زمین استاندارد فوتبال دارد. شاید به صورت تخمینی بتوانم بگویم این کار نیاز به ۵۰۰، ۶۰۰‌میلیون تومان دارد که اگر یک خیر یا نهاد ورزشی آن را تقبل کند، انقلابی ورزشی نه‌تنها در منطقه ما بلکه در سیستان‌وبلوچستان رخ می‌دهد. من قول می‌دهم اگر امکانات لازم فراهم شود، حتی می‌توانیم از همین منطقه به تیم‌ملی فوتبال ایران و باشگاه‌های خارجی بازیکن بدهیم.»