این یک بیانیه نیست
🔹این روزها خیلیها بیانیه نوشتهاند.
بیانیههایی که علیرغم محتواهای متعددشان اعم از درخواست آب برای خوزستان، محکوم کردن سرکوب، درخواست برای حفظ حقوق غیرنظامیان و عدم برخورد مسلحانه با آنها در کل یک هدف را دنبال میکند، ابراز همدلی با بخشی از مردم کشورمان که در شرایط سختی به سر میبرند و عدم شریک جرم بودن در وقایع.
🔹 آنقدر تشکلها را تحت فشار گذاشتهاند و برایشان آینه عبرت ساختهاند که در دادن یا ندادن همین بیانیههای نصفه نیمه هم تردید میکنیم و فکر میکنیم با انتشار آن وظیفه میهنی و انسانیمان را به انجام رساندیم.
🔹مردمی ناراحتاند، بیانیه میدهند، در شبکههای اجتماعی واکنش نشان میدهند و مردمی در رنجاند و رنجها و بیتوجهیهای مستمر، آنها را به سطح خیابان کشانده اما یک بن بست وجود دارد، به همان دلیل که مطالبات نمیتواند به صورت مدنی و با واسطهگری و کنشگری تشکلهای فعال در حوزههای مربوطه طرح شود، صحبتهای کف خیابان نیز شنیده نمیشود و این سوال در ذهن میماند که آیا موضع گیریها و حرکتهایی که صرفا از روی احساسِ ناچاری و همدردی صورت میگیرد دردی را دوا خواهد کرد؟
🔹 قطعا اگر قرار باشد چرخ بر همین منوال بچرخد جواب منفی است. آنچه کارشناسان و جامعه شناسان مدت مدیدی از آن سخن میگویند همین انسداد اجتماعی است که گفته میشود زمینه ساز فروپاشی اجتماعی میشود.
🔹 در حالی که مطالبات ساکنان خوزستان و سایر استانها صرفا معیشتی و صنفی است؛ بهترین راهکار، تشکلمند ساختن مطالبات و پیگیری شفاف آنها بدون تهدیدهای امنیتی و با نظارت نهادهای مردمی تا حصول به مطالبات مردمی است که در کوتاه مدت حل مشکلات حاد آنها و در دراز مدت توسعه منطقهای و رفاه را به ارمغان بیاورد.
🔹 اما با رویکرد کنونی که بگیر و ببند تشکلهای اجتماعی و جایگزین سازی آنان با تشکلهای شبه مردمی با كاركرد سرپوش گذاری صرفا خیریهای و انجام وظایف دولت در اشل خُرد در اولويت قرار گرفته، بدون شک مسير كنشگرى مدنی با موانع و تنگناهای بسیاری مواجه است.
🔹 قطعا شنیدن صدای مردم و خواستههای به حق آنها و اعتبار بخشی به صنوف و تشکلهای مدافع مردم و همينطور اعتماد به مردم به جای رفتارهای شکاکانه و سرکوبگر، اگر هر چه زودتر رخ دهد راه را بر هزینههای بیشتر که بر کل کشور تحمیل میشود میبندد.






















با سلام و احترام. آیا حضوری میشه به خانه ایرانی احمدآباد مستوفی سر زد و با بچههای مشغول در اونجا گفت و گو کرد؟
اگر میشه لطفا بفرمایید چه ساعاتی و چه روزهایی امکانپذیر هست؟
برای حضور در خانه های ایرانی، باید فرم داوطلبی پر در سایت جمعیت پر کنین. به این آدرس
http://imamalisociety.org/%d9%81%d8%b1%d9%85-%d8%b9%d8%b6%d9%88%db%8c%d8%aa-%d8%af%d8%a7%d9%88%d8%b7%d9%84%d8%a8%d8%a7%d9%86/
شما اونجا فقط به بچه های ایرانی درس میدین؟ براتون فرقی داره ایرانی یا غیر ایرانی بودن؟
برای ما کودک، کودک است. تفاوتهای نژادی، قومیتی، مذهبی، رنگ پوست و ….. در فعالیتهای ما هیچ تاثیری ندارد. ذات پاک کودکان، گناهی ندارد و تنها معیار ما، معضلاتی است که به کودک رنج میدهد.
همه میگن فعلا یکم سر و وضع خودمون رو بهبود ببخشیم بعد میریم سراغ کار داوطلبانه، من میگم اگه میخواین سر و وضعتون بهبود بخشیده بشه و حس کنین در زندگیتون به خواستههاتون رسیدین، فعالیت داوطلبانه کنین. فعالیت تو خونه ایرانی احمدآباد سرآغاز مجموعهای از حس و حال خوب تو زندگی بوده برای من
خانه ای پر از صفا و عشق و معرفت….❤