خدمات خانه ایرانی درمان
خدمات دندانپزشکی
بخش دندانپزشکی به صورت روزانه پذیرای 8-10 نفر از کودکان می باشد. دندانپزشکان به صورت داوطلبانه در اتاق دندانپزشکی مشغول به فعالیت هستند. در حال حاضر خانه ایرانی درمان به خانه های ایرانی مولوی، دروازه غار، لب خط شوش، خاکسفید، فرحزاد، شهرری، احمدآباد مستوفی، سرآسیاب ملک آباد کرج، شهرری، پاکدشت، شهریار، و نیز کوره های محمودآباد و بومهن خدمات دندانپزشکی ارائه می دهد.
خدمات پزشکی
پزشکان داوطلب همکاری بسیار مناسبی را در بخش پزشکی با خانه ایرانی درمان آغاز کرده اند. برخی از معاینات و درمان ها در اتاق معاینات خانه درمان صورت می پذیرد. همچنین پزشکان برای معاینه و چکاب کودکان به خانه های ایرانی مراجعه می کنند. برخی از پزشکان نیز پذیرای کودکان و خانواده ها در مراکز درمانی خود هستند.
خدمات مددکاری برای کودکان و خانواده های بیمار
خانواده هایی که در روند درمان خود نیاز به کمک های مالی و روانی دارند پس از شناسایی در جلسات هفتگی مددکاری بررسی و با توجه به شرایط خانواده نوع ارائه خدمات به ایشان اولویت بندی و تعیین می گردد.
خدمات مددکاری شامل :
- پیگیری روند درمان
- مشاوره خانواده و کودک
- حمایت از خانوادهی کودکان بهبود یافته
- حمایت روحی خانواده در صورت از دست دادن کودک
- آگاهی دادن به خانواده ها در مورد روند بیماری
- آگاهی رسانی به خانواده ها در مورد شیوه های تسهیل درمان و حمایت های روانی
- ارائه کمک های مالی و …..
خدمات دارویی
با کمک داروخانه های همکار با پخش درمان داروهای مورد نیاز متداول اعم از داروهای درمانی و تقویتی در خانه درمان نگهداری و یا در اختیار خانواده ها در بیمارستان ها قرار می گیرد و با نظارت پزشکان عزیز به خانواده ها داده میشود.
خدمات آموزشی برای اعضای داوطلب
خدمات آموزشی برای اعضای داوطلب شامل برگزاری کارگاه های آشنایی با بیماری ها و لزوم خودمراقبتی، کارگاه های کمک های اولیه و امداد و نجات، آشنایی با انواع کودک آزاری جنسی و پیشگیری از آن، کارگروهی خلاقیت، و… است.
کارگاه های آموزشی برای اعضای داوطلب برای فعالیت در بیمارستان شامل ارتباط موثر، کار گروهی، آشنایی با بیماری های مزمن، خلاقیت، هنر درمانی، قصه خوانی، بازی خلاق، سوگ، نحوه ارتباط با خانواده های بیمار و روانشناسی رشد می باشد.
خدمات آموزشی برای کودکان
خدمات آموزشی، شامل آموزش بهداشت فردی، رعایت بهداشت و سلامت دهان و دندان ،کارگاه پیشگیری از کودک آزاری، کارگاه پیشگیری از ایدز، کارگاه آشنایی با اعضای بدن، کارگاه نحوه تعیین گروه خونی، کارگاه آشنایی با وسایل پزشکی می باشد.
خدمات درمانی سیار
با بررسی تیم شناسایی جمعیت امام علی، مناطقی که از لحاظ بهداشتی-درمانی وضعیت نامناسبی دارند تحت حمایت های بخش تیم سیار خانه درمان قرار می گیرند. با حضور پزشکان و متخصصان و داروخانه سیار به بخشی از معضلات درمانی منطقه رسیدگی شده و گزارشی از شرایط منطقه تهیه شده و به ارگان های ذی ربط ارائه داده می شود.
از جمله فعالیت های مهم در بخش خدمات درمانی سیار، امدادرسانی پزشکی در بلایای طبیعی همچون سیل و زلزله می باشد؛ بخش پزشکان داوطلب جمعیت امام علی در بلایای اخیر از جمله زلزله کرمانشاه در سال 96، و سیل سراسری سال 98 حضوری فعال، پررنگ و مستمر داشتند.
فعالیت های پژوهشی
این گروه به فعالیت و پژوهش در زمینه بیماری های مختلف، تهیه بروشور و کتابچه و نیز تهیه هفتگی اطلاعات مفید در مورد تغذیه مناسب برای کودکان و در اختیار قرار دادن این اطلاعات به مادران. برخی از سرفصل های فعالیت این گروه شامل:
- تهیه دفترچه های مربوط به بیماری های خاص مانند CF و….
- تهیه بروشورهای مربوط به عوارض جانبی بیماری های مزمن
- برگزاری پروژه های مشترک با دانشگاه های علوم پزشکی و دانشجویان علوم پزشکی مانند غربالگری بیماری ها و اختلال های مختلف، آموزش بهداشت و …
تصاویری از حضور تیم درمان جمعیت امام علی و تیم تارا در جشنواره محصولات کارآفرینی و بازارچه خیریه بوی عیدی
گزارشهای خانه ایرانی درمان جمعیت امام علی در سال 98
گزارش تابستان ۹۸ اتاق دندانپزشکی خانه درمان
در فصل تابستان ۹۸، در مجموع ۲۹۶ نفر در اتاق دندانپزشکی خانه درمان مورد درمان قرار گرفتند.
آمار مراجعان از خانههای ایرانی:
سرآسیاب: ۷ نفر ویزیت، ۱۹ نفر درمان، در کل ۲۶ نفر
لب خط: ۲ نفر ویزیت، ۱۰ نفر درمان، در کل ۱۲ نفر
شهریار: ۷ نفر ویزیت، ۲۱ نفر درمان، در کل ۲۸ نفر
مولوی: ۱۶ نفر ویزیت، ۱۲ نفر درمان، در کل ۲۸ نفر
خاک سفید: ۱ نفر ویزیت، ۲ نفر درمان، در کل ۳ نفر
دروازه غار: ۱۶ نفر ویزیت، ۲۰ نفر درمان، در کل ۳۶ نفر
خانه درمان: ۳ نفر ویزیت، ۸ نفر درمان، در کل ۱۱ نفر
محمود اباد: ۲ نفر ویزیت، ۸ نفر درمان، در کل ۱۰ نفر
احمد اباد: ۱نفر ویزیت، ۴نفر درمان، در کل ۵ نفر
فرحزاد: ۱۱ نفر ویزیت٬ ۵۸ نفر درمان، در کل ۶۹ نفر
شهرری: ۳نفر ویزیت، ۱۱ نفر درمان، در کل ۱۴نفر
بومهن: ۱ نفر ویزیت، ۱۸ نفر درمان، در کل ۱۹ نفر
فشافویه: ۱نفر درمان
پاکدشت: ۲ نفر ویزیت٬ ۶ نفر درمان، در کل ۸ نفر
رباط کریم: ۱نفر ویزیت
پرشین ملک اباد: ۲نفر درمان
پرشین دروازه غار: ۵ نفر درمان
پرشین: ۴ نفر ویزیت، ۱۳ نفر درمان، در کل ۱۷ نفر
از طرف دکتر فروزانی ۱نفر درمان
آمار درمانهای انجام شده:
A.f ۵۳
C.f ۳۳
ext ۳۹
pulpo ۷
گلس اینومر ۱
بیلداپ ۱
وارنیش فلوراید ۴
فیشورسیلنت ۹
کشیدن بخیه ۱
اندو ۱۵
جرمگیری ۷
گزارش پاییز ۹۸ اتاق دندانپزشکی خانه درمان
اتاق دندانپزشکی در فصل پاییز در مجموع ۲۱۰ نفر مراجعه کننده داشت.
آمار مراجعان از خانههای ایرانی:
سرآسیاب: ۱ نفر ویزیت٬ ۵ نفر درمان، در کل ۶ نفر
لب خط: ۲ نفر ویزیت، ۲۱ نفر درمان، در کل ۲۳ نفر
شهریار: ۵ نفر ویزیت٬ ۲۵ نفر درمان٬ در کل ۳۰ نفر
مولوی: ۲ نفر ویزیت٬ ۲۵ نفر درمان، در کل ۲۷ نفر
خاک سفید: ۲ نفر ویزیت٬ ۲ نفر درمان، در کل ۴ نفر
دروازه غار: ۶ نفر ویزیت، ۱۴ نفر درمان، در کل ۲۰ نفر
خانه درمان: ۳ نفر درمان، در کل۳ نفر
محمود اباد: ۲ نفر درمان، در کل ۲ نفر
احمد اباد: ۱نفر ویزیت٬ ۱۲ نفر درمان، در کل ۱۳ نفر
فرحزاد: ۲۴ نفر درمان٬ در کل ۶۹ نفر
شهرری: ۶ نفر ویزیت٬۱۲ نفر درمان٬ در کل ۱۸ نفر
بومهن: ۵ نفر ویزیت٬ ۲۰ نفر درمان، در کل ۲۵ نفر
پاکدشت: ۸ نفر درمان، در کل ۸ نفر
ملک اباد: ۱ نفر درمان
آمار درمانهای انجام شده:
A.f ۷۸
C.f ۴۴
ext ۶۴
pulpo ۱۹
pin ۲
s.s.c ۱
وارنیش فلوراید ۱۰
فیشورسیلنت ۳۹
عصب کشی ۲۲
جرمگیری ۱۴
ژینژو پلاستی ۱
گزارش تابستان ۹۹ اتاق دندانپزشکی خانه درمان
اتاق دندانپزشکی در فصل تابستان در مجموع ۸۱ نفر مراجعه کننده داشت.
آمار مراجعان از خانههای ایرانی:
احمدآباد مستوفی: ۲ نفر ویزیت، ۲ نفر درمان، در کل ۴ نفر
پاکدشت: ۱ نفر درمان، در کل ۱ نفر
خاکسفید: ۱ نفر درمان، در کل ۱ نفر
درمان: ۴ نفر درمان، در کل ۴ نفر
دروازه غار: ۵ نفر درمان، در کل ۵ نفر
سرآسیاب: ۱ نفر درمان، در کل ۱ نفر
شهرری: ۱۷ نفر درمان، در کل ۱۷ نفر
شهریار: ۸ نفر درمان، در کل ۸ نفر
فرحزاد: ۱۳ نفر درمان، در کل ۱۳ نفر
مولوی: ۲۷ نفر درمان، در کل ۲۷ نفر
آمار درمانهای انجام شده:
A.F ۴۱
C.F ۱۶
EXT ۲۰
RCT ۱۶
Fissure Sealant ۳۷
Scailing and Polishing ۴
هفت باور عمومی غلط و رایج دربارهی زبالهگردی کودکان
زباله گردی کودکان طبق مقاولهنامهی ۱۸۲ سازمان جهانی کار، یکی از اشکال بسیار پر خطر کار کودک به شمار میرود. مجلس شورای اسلامی در آبان ماه ۱۳۸۰ این مقاولهنامه را پذیرفته و دولت را متعهد به مقابله با بدترین اشکال کار کودک نموده است. با این وجود در جامعه هر روز شاهد حضور بیشتر کودکان زبالهگرد هستیم.
هفت باور غلط که دربارهی کودکان زبالهگرد رایج است عبارتند از:
۱- همهی کودکان زبالهگرد از اتباع کشورهای همسایه هستند.
برخی فکر میکنند این قاعده کلی است و اکثر کودکان زبالهگرد غیرایرانی و به ویژه تبعهی افغانستان هستند. این امر در تهران شاید کمابیش مصداق داشته باشد اما در بسیاری از استانهای کشور که حضور اتباع در آنها با محدودیت و ممنوعیت همراه است، کودکان زیادی در حال زبالهگردی هستند؛ برای مثال در استان کرمانشاه گسترش روزافزون این امر را شاهد هستیم. بنابراین زبالهگردی تبدیل به یک کار کودکانه در تمام ایران گردیده و علت آن سود کلانتر سوداگران سیاه از قبل بهکارگیری کودکان است.
۲- کودکان زبالهگرد دارای نفع اقتصادی و درآمد بالا هستند.
درآمد این کودکان به ازای بیش از ده ساعت کار در روز، بر اساس وزن زباله جمعآوری شده چیزی در حدود ۷۰۰ هزارتومان تا یک میلیون تومان (در ماه) است. در صورتی که کودک جدا از خانواده و در گاراژ زندگی کند، سهم بسیار ناچیزی از این مبلغ خرج تغذیهی کودک شده و باقی آن برای والدینشان ارسال میشود.
۳- کار کودکان زبالهگرد محدود به زمانی است که در سطح شهر زبالهها را جمعآوری میکنند.
کودکان علاوه بر جمعآوری زبالهها از سطح شهر، در مراکز رسمی و غیررسمی تفکیک، به جداسازی دقیقتر زبالهها با دست میپردازند. در این فرآیند موادی مانند شیشه، فلز، پلاستیک و کاغذ به دلیل قیمت متفاوتشان، به صورت جداگانه دپو و آمادهی فروش میشوند.
۴- کودکان به صورت شخصی اقدام به جمعآوری زباله و فروش آن میکنند.
برخلاف باور عموم، پیمانکاران شهرداری به صورت مستقیم و یا از طریق صاحبان گاراژهای تفکیک زباله اقدام به استخدام و بهکارگیری کودکان برای جمعآوری زباله از سطح شهر میکنند. ساز و کار و میزان حقوق این کودکان توسط پیمانکاران متخلف شهرداری مشخص شده و در تمام نقاط یک شهر با نرخ ثابت پرداخت میشود.
نظارت پیمانکاران به زبالههای منطقهی خود، باعث میشود تا تعداد کمی از کودکان خارج از این ساختار اقدام به جمعآوری کنند. در این موارد زبالههای جمع شده نیز مجدد به همین مراکز تفکیک و دلالان فروخته میشود.
۵- زبالهگردی کودکان مختص پسران است.
متاسفانه میزان کودکان دختر مشغول به زبالهگردی بسیار بیشتر از تصور عموم جامعه است. این دختران اغلب از خانوادههایی با معضلات بسیار شدید هستند که چارهای جز امرارمعاش از این طریق ندارند.
۶- مراکز بازیافت به صورت مداوم بازرسی میشوند.
از آن جایی که پیمانکاران سودجوی شهرداری، کاملا به تخلفی که در بهکارگیری کودکان برای جمعآوری و تفکیک زباله انجام میدهند، آگاه هستند، در بسیاری از موارد، گاراژهای اصلی خود را در مناطق دورافتاده و با فاصله از شهر قرار میدهند. به دلایل غیرمشخصی کارگاههای تفکیک زباله از دسترس و شمول بازرسی بازرسان اداره کار خارج بوده و مطابق کارگاههای اقتصادی دیگر با آنها برخورد نمیشود
۷- این که تنها شیوهی فعلی جمعآوری زباله در کلانشهرها همین شیوهی موجود است و بهرهکشی از کودکان و راه حلهای جایگزین نداریم.
سیاستگذاری اجتماعی با بولدوزر
در باب طرح ساماندهی کودکان کار
در میان اقدامات اجتماعی در راستای مقابله با آسیبهای اجتماعی همواره یک عنصر ثابت به چشم میخورد و آن عنصر تلاش برای حل مشکلات با زور است. با همین رویکرد است که برای حل مساله سکونتگاههای فقیرنشین متولیان به این نتیجه میرسند که بهترین راه انداختن بولدوزر و پاک کردن صورت مساله است؛ فارغ از این که این امر صرفا کالبد آسیب را از بین میبرد، روح آسیب کماکان در جامعه در جریان است، در کالبدهای دیگر حلول خواهد کرد و خود را مجددا خواهد نمایاند. اینگونه پاک کردن صورت مساله در حقیقت میتواند سمبلی از نحوهی حل مسائل اجتماعی و راهکارها در جامعه ما باشد. نگاه سطحی و محدود به لحاظ تاریخی و جغرافیایی و شناختی به مساله، سهلانگاری در یافتن راه حل و توسل به زور برای مقابله.
در میان موضوعات اجتماعی شاید بیشترین سماجت برای حل مساله با این حربه، روشهای کاهش و از بین بردن کار کودکان باشد. اینک که این مطلب نگاشته میشود، بار دیگر سیاستگذاری برای کاهش کار کودکان کار در خیابان با نسخهای با نام جدید «ساماندهی»(همان «جمع آوری» سابق) شروع به کار کرده است. طرحی مردود و نخ نما به لحاظ همهی ابعاد اجتماعی، انسانی، حقوقی، روانشناختی و… این بار نیز مانند دفعات قبل این ادعا وجود دارد که این بار طرح متفاوت است و حتی با یدک کشیدن اسم سازمانهای مردم نهاد سعی در دلجویی از کنشگران عرصهی کودک و جلب همراهی آنان داشته است.
در سخنان مسئولان، هدف از این طرح بازگرداندن کودکان کار به چرخهی تحصیل عنوان شده. این در حالی است که از سوی دیگر سخن از عدم وجود بودجه برای بازگرداندن کودکان بازمانده از تحصیل میشود. این تناقض در سخنان همهی فعالان حقوق کودکان را در مورد اهداف عنوان شده برای این طرح دچار تشکیک میکند.
قطعا همه به خصوص فعالان حوزهی کودک از بازگشت کودکان به چرخهی آموزش استقبال میکنند؛ اما به تمام مشکلات عنوان شده مانند نبود بودجه و ..این را باید اضافه کرد که کودکی که از چرخهی تحصیل خارج شده و در خیابان کار میکند نه به اختیار خود که به جبر شرایط اقتصادی و اجتماعی در این جایگاه است و تا موقعی که سیاستگذاریها این جبرها را از بین نبرند کار کودک به قوت خود باقی خواهد ماند. با این تفاوت که اقداماتی چون جمعآوری، ساماندهی یا هر اسم دیگر:
اول این که با اصول بینالمللی حقوق کودک در تضاد است.
دوم آن که منابع متنابهی از پول و منابع انسانی و … برای این چنین طرحهای بیبازده هدر میگردد.
سوم این که سازمانهایی که جایگاهشان حمایت از کودکان و پناه دادن به کودکان در معرض آسیب است مبدل به کسانی میشوند که در خیابانها کودکان را دنبال و دستگیر نمایند و بدین صورت تهماندهی اعتماد اجتماعی کودکان نیز زایل میگردد.
چهارم آن که این طرحها با توجه به عدم پرداخت ریشهای به مشکلات و باقی بودن علتها باعث سوق دادن کودکان به کارهای زیرزمینی و حتی کارهای سیاه گردیده و در صورت جمع شدن کودکان تنها به نفع مبلمان شهری بوده و بر آلام کودکان خواهد افزود. (پستوهای پنهان و هزاران درد نهفته در آنها)
اجرای این طرحها در حالی شکل میگیرد که بسیاری از کارشناسان و مدیران دستگاههای مجری نیز حتی به تجربه یافتهاند که این نوع نگرش به یک پدیدهی اجتماعی مردود و مطرود است و صرفا از جنبهی دستوری با این طرح برخورد مینمایند.
باید بپذیریم در جامعهای که سیاستهای اقتصادیاش در راستای بازتولید کار کودک میباشد، نمیتوان کودکان را با چماق از خیابان ناپدید کرده و در کلاس ظاهر نمود.
- نتیجهی طرح ساماندهی (جمعآوری) کودکان کار چه شد؟
- آیا کودکان کارِ در خیابان، باند هستند؟
- اقبال مسیح؛ کودکی که علیه شرایط کار کودکان، مبارزهی جهانی کرد
آیا برگزاری لیگ فوتبال برای مناطق حاشیهای، پاک کردن صورت مسالههاست؟
پاسخ این سوال نیز مانند بسیاری از سوالات اجتماعی، این است که «بستگی دارد».
بستگی دارد به این که این اقدام سقف اقدامات شما باشد یا کف آن؟
بستگی دارد به این که آیا در وضعیت مصالحه با محرومیتها و آزارهایی که کودکان متحمل میشوند قرار داریم یا در وضعیت مقابله؟
بستگی دارد به این که آیا صرفا دنبال مُسَکِّن هستیم یا دنبال درمان ریشهای هم میرویم؟
بستگی دارد به این که آیا یک بار در سال شو اجرا می کنیم یا این روند تشویق کودکان به ورزش و دویدن برای فراهم کردن زیرساختها و امکانات ورزشی، در طول سال تداوم دارد؟
بستگی دارد به این که آیا ورزش برای ما اصل است یا بهانه؟
قطعا لیگ پرشین از ابتدای شکل گیری، به دنبال ایجاد فضای رقابتی سالم، انگیزهبخشی بیشتر و پدید آوردن امکانی برای بروز و ظهور استعدادها، برای کودکانی بوده که از بدو تولد، جبر زندگی و به خصوص شرایط معیشتی خانوادههایشان، امکان هر گونه پرداختن به خود و استعدادهای خود و دیده شدن را از آنان سلب نموده است. کودکانی که علی رغم شرایط سخت زندگی، فوتبال و ورزش را دوست دارند و به هر قیمتی شده، وقتی برای شرکت در تمرینهای مستمر طول سال ذخیره میکنند و خود را برای رقابتها آماده میسازند.
گرچه طرح مسائل کودکان و به خصوص کودکانی که ناگزیرند بخشی از زندگی خود را برای گردیدن چرخ زندگی کار کنند. تجربه برگزاری چند ساله لیگ پرشین نشان داده که حضور در این فضا، نه تنها کودکان را در برابر آسیبهای اجتماعی محافظت نموده و هویت جدیدی به آنان بخشیده، بلکه در بسیاری از موارد، بستر و بهانهای جهت طرح حادترین مسائل کودکان، به خصوص کودکان کار فراهم آورده و الگویی برای گسترش ورزش در مناطق محروم ایجاد نموده است.
کودکان زیادی از بودن در این لیگ کسب امید و ارزش نموده اند و اگر روش ما نشستن پشت میز و نقد همه تلاشها نباشد، قطعا برداشتن گام در جهت بهبود جسمی و روحی کودکان را به برنداشتن هیچ گامی در این زمینه ترجیح خواهیم داد و این تبعیض مثبت را تقویت خواهیم کرد و سعی خواهیم نمود با محتواسازی مناسب محرومیتهای کودکان و حقوق فراموششدهشان را میط در حین انجام بازی ها به جامعه گوشزد نماییم.